Burongsinga's Blog

Just another WordPress.com weblog

เยาวชนและอิทธิพลของสื่อ

Posted by burongsinga on October 25, 2009

ในยุคที่คำว่า “โลก” ไม่อาจจำกัดด้วยขอบเขตของคำว่าดาวเคราะห์ทรงกลมได้อีกต่อไป และการขีดเส้นแบ่งแดนกั้นระหว่างประเทศหนึ่งกับประเทศใดๆกำลังจะหมดความหมาย ในยุคที่คำว่า “โลกาภิวัตน์” หรือ “โลกไร้พรมแดน” ดูเหมือนจะเป็นคำนามธรรมที่สัมผัสได้ในโลกของการสื่อสาร เมื่ออิทธิพลของสื่อได้แผ่ขยายไปไกลและพัฒนาศักยภาพในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารได้ทุกที่ทุกเวลาอย่างไม่มีขีดจำกัด การเติบโตของสื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดเผยโลกที่ซ้อนทับกันอยู่
บทบาทของสื่อที่มีอำนาจในการกำหนดทิศทางของสังคมในปัจจุบันให้เป็นไปในทิศทางที่ดีงามหรือส่งเสริมความรุนแรงของสังคม ในกรณีของเยาวชนโดยเฉพาะในจังหวัดชายแดนภาคใต้ สื่อส่วนมากมักตีตราเยาวชนว่าเป็นสัญลักษณ์ของความรุนแรงเยาวชนในภาพของความรุนแรงมากกว่าภาพดีๆที่เยาวชนกลุ่มอื่นๆได้สร้างสรรค์ ด้วยเหตุนี้การสร้างพื้นที่เดียวกันแต่เพิ่มโอกาสแก่เยาวชนที่คิดดีทำดีน่าจะเปิดพื้นที่ของเยาวชนแห่งการสร้างสรรค์ให้ได้มีส่วนร่วมในการแก้ต่างภาพลักษณ์เหล่านั้น โดยเสนอมุมของเยาวชนแห่งการสร้างสรรค์เพื่อสร้างความมั่นใจและการยอมรับนับถือตัวเอง และต้องสร้างความเชื่อมั่นว่า “เยาวชนที่ใฝ่ดี” ก็มีอยู่ทั่วไปในทุกหนทุกแห่ง

เยาวชนถือว่าเป็นตัวแปรสำคัญที่จะชี้วัดอนาคตของสังคมในฐานะผู้สานต่อเจตนารมณ์ของคนรุ่นก่อนหน้าว่าจะเดินไปทิศทางใด ถ้าผู้ใหญ่เปิดพื้นที่ให้เยาวชนได้แสดงศักยภาพออกมา โดยเฉพาะการเปิดเวทีที่ไม่จำกัดกรอบทางความคิด ที่ท้าทายและสร้างสรรค์ ซึ่งเสมือนกับเป็นการกระตุ้นพลังงานที่มีอยู่มากมายในร่างกึ่งเด็กกึ่งผู้ใหญ่ของพวกเขาให้สังคมได้รับประโยชน์มากกว่าความเสียหาย วิธีนี้ยังช่วยเปลี่ยนบทบาทจากผู้ที่มักก่อปัญหาให้เป็นผู้แก้ปัญหา ให้โอกาสพวกเขาเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับที่ดี ให้แง่คิด ความเชื่อมั่น ความสุขแก่สังคม และรับความภาคภูมิใจ มั่นใจ และคุณค่าในตัวเองมากขึ้น ทั้งเป็นการลดปมบางอย่างที่เกิดขึ้นเนื่องจากช่องว่างระหว่างผู้ที่ได้รับคำชมเชยและผู้ที่ได้การซ้ำเติมที่มีอยู่เท่าๆกัน แต่ถูกให้ความสำคัญในทางที่ผิด

ในยุคที่สื่อและเยาวชนตกเป็นจำเลยของสังคมว่าเป็นพาหะของความรุนแรงนั้น ต้องยอมรับว่านี้เป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดปัญหาจริง สิ่งที่น่าสนใจคือ อะไรที่เป็นเชื้อเพลิงให้ปัญหานั้นๆยังคงลุกโชนอย่างต่อเนื่องและดูเหมือนการแสดงออกจะทวีความรุนแรงมากขึ้น และใครจะต้องเป็นผู้ที่รับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นได้บ้าง? คนส่วนใหญ่ที่นอกเหนือจากคำนิยามของสองฝ่ายที่ถูกกล่าวถึง ก็ต้องมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาเช่นกัน ในฐานะที่เป็นผู้ผลักดันให้ทั้งสองฝ่ายมีตัวตนขึ้นมาอย่างชัดเจนและมีอิทธิพลให้เกิดความเสียหายอย่างแท้จริงทั้งที่รู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม การพูดถึง การนิ่งเฉยการทำหรือไม่ทำอะไรของคนส่วนใหญ่สามารถสร้างกระแสหรือก่อเกิดค่านิยมได้ทั้งนั้น สิ่งที่เราควรสนใจนอกเหนือจากหาสาเหตุของปัญหาแล้ว การหาคนที่จะรับผิดชอบก็น่าจะเป็นสิ่งที่ควรให้ความสำคัญไม่แพ้กัน ดังนั้นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ควรกระทำมากที่สุดคือการไม่สนับสนุนหรือส่งเสริมให้ค่านิยมผิดๆในการบริโภคสื่อเลือกข้างมามีอำนาจชี้นำสังคมหรือตัดสินฝ่ายเดียว โดยการส่งเสริมให้เกิดดุลยภาพในการเสนอข่าวสารให้มากขึ้น แล้วอะไรที่จะมาตัดสินว่าสื่อใดมีดุลยภาพหรือไม่นั้น คงต้องปล่อยให้คนหมู่มากตัดสินใจและพินิจพิจารณากันเองว่า จะวาง “มาตรฐานของโลกแห่งการสื่อสาร” และจะ “ถ่วงดุลอำนาจสื่อ” กันอย่างไร โจทย์ใหญ่ที่ต้องช่วยกันตอบและไม่ลืมที่จะให้โอกาสลูกหลานที่เป็นคนตัวเล็กของสังคมให้มีส่วนร่วมในการรับผิดชอบไปพร้อมๆกับผู้ใหญ่ด้วย เพื่อพวกเขาจะได้รู้สึกถึงความมีส่วนร่วมและจิตสำนึกต่อสาธารณะ และเพิ่มคุณค่าในตัวเองให้พวกเขาได้มีที่ยืนในหนทางแห่งแสงสว่าง เพื่อพวกเขาจะได้ผลักตัวเองออกจากเส้นทางที่มืดมนเหล่านั้นด้วยตัวเขาเอง

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: